ADMA / STOWARZYSZENIE MARYI WSPOMOŻYCIELKI / ADMA
     Via Maria Ausiliatrice 32  - 10152 Torino-Valdocco, Italia  /    E-Mail: pcameroni@salesiani.it   -   ADMA Valdocco: adma.torino@tiscali.it  


ADMA ON LINE 2013 | Komunikat miesięczny | 24 września



Maria prowadzi do nawrócenia

Rozpoczynamy nasz nowy rok zjednoczeniowy w łączności z całą Rodziną Salezjańską w trzecim roku przygotowania do dwusetlecia narodzenia naszego ojca i założyciela Księdza Bosko oraz z świadomością, że Maryja jest obecna wśród nas i prowadzi nas na drodze nawrócenia w kierunku świętości. Jest to Jej przyrzeczenie i Jej posłannictwo, dla którego każdego dnia rozsiewa w naszych sercach i zaprasza je do nawrócenia, ażeby ono było zalążkiem modlitwy, pokoju i miłości. Matka Boża chce, abyśmy się stali jak ziarno ewangeliczne, które zamierając pod ziemią, wydaje plon stokrotny. Przestrzega nas, abyśmy nie stracili tej chwili łaski, abyśmy jednego dnia nie żałowali, że nie stało się to, czego nie chcieliśmy uczynić, to znaczy nawrócić się. To wszystko nas pobudza do podjęcia z odnowionym zapałem naszego zobowiązania przystąpienia do Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki, oczyszczając coraz bardziej nasze uzasadnienia w sposobie bycia znakiem nawrócenia dla innych.

Zapraszamy wszystkie grupy do wzięcia pod uwagę Przewodnich zasad 2013-2014 i Ukierunkowań przedstawionych dla promocji Młodzieżowego Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki w świetle bieżących doświadczeń(por. www.admadonbosco.org).

W tym znaczeniu zapraszamy do kontynuowania zobowiązania wdrożonego już przez wiele grup w odnawianiu Stowarzyszenia z zainteresowaniem i towarzyszeniem małżeństw oraz rodzin, bądź jako odpowiedź w wielkim wyzwaniu kulturowym i duchowym w prowadzeniu w czyn, bądź jako wyrażenie powszechnego charyzmatu salezjańskiego. Gdzie został dokonany ten wybór stają się widoczne owoce nowości i odmłodzenia Stowarzyszenia oraz żywotności charyzmatu salezjańskiego.

Z okazji Dnia maryjnego promowanego z okazji Roku wiary w dniach 12 i 13 października będziemy obecni na Placu Św. Piotra w Rzymie z około 250 członkami grup Włoskiego Stowarzyszenia Maryi Wspomożycielki celem odnowienia z papieżem Franciszkiem poświęcenia świata Maryi w obecności Matki Bożej z Fatimy.

Ponadto Rodzina Salezjańska dnia 19 października przeżyje w Budapeszcie(Węgry) radość beatyfikacji salezjanina koadiutora Stefano Sāndor(1914-1953), zabitego z nienawiści do wiary z powodu ratowania węgierskich uczniów.

Z numerem tym Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki wychodzi także w języku polskim, dostarczając w ten sposób do dokładnie siedmiu języków nasz dokument łączności i formacji: włoski, angielski, hiszpański, portugalski, francuski, niemiecki i polski.

Na końcu zapraszamy każdą grupę Stowarzyszenia Maryi Wspomożycielki do ofiarowania modlitw i odrębnych celebracji eucharystycznych za najbliższą Kapitułę Generalną Salezjanów, która będzie przeprowadzana w Rzymie w miesiącach luty-marzec 2014 roku.

Pan Lucca Tuglio, Przewodniczący - Ks. Pierluigi Cameroni SDB, Animator duchowy


DROGA FORMACYJNA 2013-2014: „Daj mi dusze, resztę zabierz”

Na tej pierwszej kartce przedstawiamy kilka kwestii podanych przez Księdza Generała w przedstawieniu Wiązanki na rok 2014

Po poświęceniu pierwszego roku trzylecia przygotowania do Dwustulecia Urodzin Księdza Bosko poznaniu jego postaci historycznej i drugiego roku zrozumieniu w nim cech wychowawcy i aktualizowaniu jego praktyki wychowawczej, w tym trzecim i ostatnim roku zamierzamy iść do źródła jego charyzmatu, czerpiąc z jego duchowości.

Duchowość chrześcijańska ma jako centrum miłości, czyli samo życie Boga, które w swej najgłębszej rzeczywistości jest Agape(miłość Boga do człowieka), Miłosierdziem, Miłością. Jak wszyscy wielcy święci założyciele, Ksiądz Bosko przeżył życie chrześcijańskie z płonącą miłością i rozważył Pana Boga z perspektywy osobliwej, tego charyzmatu, który mu Bóg powierzył, to znaczy powołania młodzieżowego. „Miłość salezjańska” i miłość duszpasterska, ponieważ poszukuje zbawienia dusz, jedna i druga jest miłością wychowawczą, ponieważ znajduje w wychowaniu środek wspierania młodzieży w rozwijaniu ich wszystkich energii dobra; w ten sposób młodzi mogą wzrastać jako uczciwi obywatele, dobrzy chrześcijanie i przyszli mieszkańcy nieba.

Zapraszam was, zatem, drodzy bracia i siostry, wszyscy członkowie Rodziny Salezjańskiej, do czerpania w źródłach duchowości Księdza Bosko, to znaczy w miłości wychowawczej duszpasterskiej; ona ma swój model w Chrystusie Dobrym Pasterzu i odnajduje swoją modlitwę i swój program życia w motto Księdza Bosko <<Daj mi dusze, resztę zabierz>>. W ten sposób będziemy mogli odkrywać „Księdza Bosko mistyka”, którego doświadczenie duchowe staje się fundamentem naszego sposobu życia dzisiaj duchowością salezjańską, w różnorodności powołań. które wywierają na niego w taki sposób wpływ.

1. Doświadczenie duchowe Księdza Bosko

Duchowość jest pewnym charakterystycznym sposobem myślenia o świętości chrześcijańskiej i zmierzania do niej; jest szczególnym sposobem porządkowania własnego życia w nabywaniu doskonałości chrześcijańskiej i w uczestnictwie w szczególnym charyzmacie. Innymi słowy jest doświadczony chrześcijanin, działalnością zjednoczoną z Bogiem, która zakłada wiarę.

Duchowość salezjańska składa się z różnych elementów; jest pewnym stylem życia, modlitwy, pracy, powiązań międzyosobowych; formą życia wspólnotowego; posłannictwem wychowawczo duszpasterskim na bazie dziedzictwa pedagogicznego; metodologią formacyjną; całością wartości i charakterystycznych postaw; osobliwą uwagą w Kościele i w społeczeństwie za pośrednictwem specyficznych sektorów obowiązków; historyczną spuścizną dokumentacji i pism; charakterystycznym językiem; typową serią struktur i dzieł; kalendarzem z świętami i własnymi rocznicami;…

Punktem wyjścia doświadczenia duchowego Księdza Bosko jest „chwała Boga i zbawienie dusz”; zostało to jasno wyrażone w jego programie życiowym „daj mi dusze, resztę zabierz”. Głębokim korzeniem takiego doświadczenia jest zjednoczenie z Bogiem, jako wyraz życia teologalnego, które się rozwija z wiarą, nadzieją i miłością, i duchem prawdziwej pobożności. To doświadczenie przejawia się w widzialnym działaniu; bez czynów wiara jest martwa a bez wiary czyny są puste. Na końcu ma ona jako punkt dojścia świętość: świętość jest możliwa dla wszystkich, zależy od naszej współpracy z łaską; dla niej łaska została udzielona wszystkim.

2. Centrum i syntezy duchowości salezjańskiej: miłość duszpasterska

Miłość jest centrum każdej duchowości chrześcijańskiej: nie jest tylko pierwszym przykazaniem, ale jest także źródłem energii dla czynienia postępu. Rozpłomienianie miłości w nas jest tajemnicą i łaską; nie pochodzi z przedsięwzięcia ludzkiego, lecz jest uczestnictwem w życiu Boskim i skutkiem obecności Ducha. Nie możemy kochać Boga jeśli On by nie ukochał nas pierwszy, czyniąc nas słuchającymi i dając nam upodobanie i pragnienie, inteligencję i wolę do odwzajemnienia. Nie będziemy mogli ani nawet kochać bliźniego i widzieć w nim obraz Boga, jeślibyśmy nie mieli osobistego doświadczenia miłości Boga.

Miłość duszpasterska jest wyrażeniem miłości bliźniego , która ma liczne przejawy: miłość macierzyńska, miłość małżeńska, współczucie, miłosierdzie, przebaczenie,…Przywołuje postać Jezusa Dobrego Pasterza, nie jedynie poprzez sposób swego działania: dobroć, szuka ponownie tego, który zaginął, dialog, przebaczenie; ale także i przede wszystkim istoty swojej służby: ukazywanie Boga każdemu mężczyźnie i każdej kobiecie. Jest więcej niż oczywista różnica z innymi formami miłości, które kierują uwagę dającą pierwszeństwo szczególnym potrzebom ludzi: zdrowie, pokarm, praca. Znamiennym elementem miłości duszpasterskiej jest głoszenie Ewangelii, wychowanie w wierze, kształtowanie społeczności chrześcijańskiej, ewangeliczny wzrost otoczenia.

Salezjańska miłość duszpasterska jest centrum i syntezą naszej duchowości, która ma swój punkt wyjściowy w doświadczeniu tego samego Księdza Bosko i w jego trosce o dusze. Wyraża się ona w motto „daj mi dusze, resztę zabierz”.

3. Duchowość salezjańska dla wszystkich powołań

Jeśli jest prawdą, że duchowość chrześcijańska ma wspólne elementy i ważne dla wszystkich powołań, jest także prawdą, że jest ona przeżywana z różnicami właściwymi i szczególnością według właściwego stanu życia: urząd kapłański, życie konsekrowane, wierni świeccy, rodzina, młodzież, w podeszłym wieku,…mają swój znamienny sposób przeżywania doświadczenia duchowego. To samo ma znaczenie dla duchowości salezjańskiej.

Grupy rodziny salezjańskiej wciągają licznych świeckich w swoje posłannictwo. Jesteśmy świadomi, że nie może być wciągnięcia pełnego, jeśli nie ma także współuczestnictwa tego samego ducha. Przekazywać duchowość salezjańską świeckim współodpowiedzialnym z nami za działalność wychowawczą duszpasterską zostaje podstawowym obowiązkiem. Salezjanie, jak również inne grupy Rodziny Salezjańskiej, dokonali pracy wyraźnego sformułowania świeckiej duchowości salezjańskiej na Kapitule Generalnej XXIV. Z pewnością grupy świeckie rodziny salezjańskiej utworzą źródło natchnienia dla takiej duchowości.

Później, abyśmy się stali tym bardziej świadomi, że nie może być duszpasterstwa młodzieżowego bez duszpasterstwa rodzinnego, pozostajemy z pytaniem jaką salezjańską duchowość rodzinną wypracować i zaproponować. Są doświadczenia rodzin, które wzorują się na Księdzu Bosko. W tej chwili szlak jest jeszcze w początkach, ale jest pewna droga, która nas wspiera w rozwijaniu naszego ulubionego posłannictwa, jakim jest młodzieżowe.

4. Zobowiązania dla Rodziny Salezjańskiej

4. 1. Zobowiązujemy się do zgłębiania jakim się stało doświadczenie duchowe Księdza Bosko, jego profil duchowy, dla odkrycia „Księdza Bosko mistyka”; będziemy mogli w ten sposób naśladować, żyjąc doświadczeniem duchowym z tożsamością charyzmatyczną.

4. 2. Żyjemy centrum i syntezą duchowości salezjańskiej, która jest miłością duszpasterską. Została ona przeżyta przez Księdza Bosko jako poszukiwanie „chwały Bożej i zbawienia dusz” i w ten sposób stała się dla niego modlitwą i programem życia w „daj mi dusze, resztę zabierz.” I pewna miłość, która potrzebuje się karmić modlitwą i budować dla niej, patrząc w Serce Chrystusa, naśladując Dobrego Pasterza, rozważając Pismo Święte, żyjąc Eucharystią, dając przestrzeń dla modlitwy osobistej, przyjmując sposób myślenia chłopców. Jest pewna miłość, którą w ten sposób się przekazuje i tak się odwzajemnia widzialnie w rzeczywistych czynach bliskości, uczuciu, pracy, całkowitym poświęceniu.

Przyjmujemy system uprzedzający jako doświadczenie duchowe i nie tylko jako propozycję ewangelizowania i metodologię pedagogiczną; on znajduje swoje źródło w miłości Boga, który uprzedza każde stworzenie swoją Opatrznością, towarzyszy swoją obecnością i je zachowuje dając życie; On nas przygotowuje do przyjmowania Boga w młodzieży i wzywa nas do służenia w nich, uznając godność, odnawiając zaufanie w ich zasoby dobra i kształcąc ich w pełni życia.

4. 3. Przekazujemy propozycję duchowości salezjańskiej według różnorodności powołań szczególnie młodym, świeckim wciągniętym w posłannictwo Księdza Bosko, rodzinom. Duchowość salezjańska potrzebuje bycia człowieka z doświadczeniem według powołania, które każdy otrzymał od Boga. Rozpoznajemy wspólne cechy duchowe różnych grup Rodziny Salezjańskiej wskazane w „Carta di identitā „(Karta tożsamości); czynimy rozpoznanie świadectw świętości salezjańskiej; wzywamy wstawiennictwa naszych Błogosławionych, Czcigodnych i Sług Bożych i prosimy o łaskę ich kanonizacji. Zaofiarujemy się młodzieży, abyśmy mogli towarzyszyć młodzieżowej duchowości salezjańskiej. Zaproponujmy duchowość salezjańską świeckim zobowiązanym do współuczestnictwa w posłannictwie Księdza Bosko. Z uwagą w duszpasterstwie rodzinnym, wskazujemy w rodzinach duchowość odpowiednią do ich stanu. Na końcu zapraszamy do czynienia doświadczenia duchowego także młodzież, świeckich i rodziny naszych wspólnot wychowawczych duszpasterskich lub nasze grupy i stowarzyszenia, które należą do innych religii lub znajdują się w sytuacji obojętności wobec Boga; także dla nich możliwe jest doświadczenie duchowe jako przestrzeń dla życia wewnętrznego, milczenie, dialog z własnym sumieniem, otwarcie na sprawy nadprzyrodzone.

4.4. Czytajmy pewne teksty Księdza Bosko, które możemy rozważać jako

Źródła duchowości salezjańskiej. Przede wszystkim zapraszam was do powtórnego przeczytania i uczynienia aktualnym „snu o dziesięciu talentach”; on nam przedstawia oblicze duchowe każdego z nas, którzy czerpiemy natchnienie z Księdza Bosko.

KRONIKA RODZINY

MONTREAL (KANADA) –Podczas miesięcznego spotkania w dniu 29 maja nasza grupa Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki święciła odnowienie przyrzeczenia czterech członków, podczas gdy inni aspiranci wyrazili publicznie swoją przystąpienie. Wszyscy obecni otrzymali z rąk S. Alfonsyny Roy (FMA) odznaki i medaliki. Nasza grupa Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki jest w niedawnej formacji i w obecnej chwili jest nas czternastu członków, lecz wzrasta silna i pewna, prowadzona na drodze wiary przez naszego ukochanego i darzonego szacunkiem Ks. Domenico Britschu (SDB). Każde nasze spotkanie jest poprzedzone teraz rytuałem kawy i słodyczy. Dyskusja wokół stołu jest dwujęzyczna i zawsze radosna oraz jest okazją cenioną przez wszystkich dla dyskutowania o nowych projektach i o tych przedstawionych wcześniej przez naszą małą grupę. Nasz Święty Różaniec jest często odmawiany w języku włoskim, w języku francuskim i w języku kreolskim.

GENUA - POCZĄTEK GRUPY RODZINNEGO STOWARZYSZENIA CZCICIELI MARYI WSPOMOŻYCIELKI

W ten sposób dokonuje się umacnianie grupy rodzin Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki z Genui. W niedzielę 30 czerwca Ks. Roberto Carelli

przewodniczył dniu poświęconemu rodzinom. Uczestniczyło 27 dorosłych i wielu dzieci. Po celebracji Eucharystii w świątyni ksiądz Roberto wygłosił ostatnią katechezę ustaloną na ten Rok Wiary dotyczącą najnowszej sytuacji: poznanie Boga, raj. Po obiedzie wielu przystąpiło do spowiedzi świętej.

GELA – 50-LECIE USTANOWIENIA KANONICZNEGO I PRZYŁĄCZENIA STOWARZYSZENIA CZCICIELI WSPOMOŻYCIELKI

4 lipca 2013 roku w parafii Świętego Dominika Savio w Gela obchodzony był dzień wdzięczności nie tylko przez Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki, lecz przez całą Rodzinę Salezjańską i Wspólnotę Parafialną; w ten sposób upamiętniono 50-lecie założenia grupy Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki. Po umieszczeniu sztandaru obok krzyża rozpoczyna się odmawianie różańca, następują nieszpory i katecheza. Przed Celebracją Eucharystyczną przewodnicząca Luigina Ciaramella, przedstawia pewne zarysy historii Stowarzyszenia i list Księdza Generała, Egidio Viganō, na temat urzędowego zatwierdzenia przynależności Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki do Rodziny Salezjańskiej. Celebracji Eucharystycznej przewodniczy ks. Calogero z Gregorio, animator Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki, z dyrektorem domu salezjańskiego ks. Giuseppe Troina i proboszcz ks. Giuseppe z Leonforte. Było rzeczą bardzo piękną usłyszeć blisko w tym wydarzeniu szczególnym byłych wychowanków, współpracowników, grupy rodzin. Chór Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki, kierowany przez Marię Luisę Cascino i Annę Cafā ożywiał śpiewy liturgiczne. W ten sposób celebrację zakańcza się modlitwą poświęcenia Maryi Wspomożycielce z udziałem całego zgromadzenia. Na końcu chwila braterstwa i święta wspólnie z Salezjanami, stowarzyszonymi i wszystkimi zaproszonymi(Luigina Caramella, przewodnicząca Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki).

AFRYKAŃSKI KONGRES STOWARZYSZEŃ CZCICIELI MARYI WSPOMOŻYCIELKI

Od 11 do 13 lipca Dzieło Salezjańskie z Bobo-Dioulasso (Burkina Faso)gościło członków Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki Afryki Zachodniej Francuskojęzycznej na ich III Kongresie Inspektorialnym. Różne delegacje , pochodzące z Beninu, Gwinei, Wybrzeża Kości Słoniowej, z Senegalu, z Togo i z Burkina Faso zgromadziły się w Centrum Księdza Bosko: w całości 254 stowarzyszonych. Po przyjęciu z śpiewami i tańcami kierowanym przez Pana Antoniego Bakendé i modlitwie początkowej, nastąpiło przemówienie O. Jean Aurélien Lemondo, Animatora inspektorialnego . Temat kongresu „Maryja wzorem wiary”. Inspektor Ks. Faustino Garcia przewodniczył Eucharystii rozpoczęcia i zaprosił do wciągania się rodzin i młodzieży. Konferencje, prace grupowe, sprawozdania różnych delegacji, chwile modlitwy i święta cechowały dni Kongresu. I także została odnowiona Rada Inspektorialna Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki z mianowaniem Pana Antoine Sassou z Lomé-Togo przewodniczącym. Johayna Françoise H. Basséne, z Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki(Dakar-Senegal)mówiła o Maryi, że znalazłszy łaskę w oczach Bożych, pozostała wierną w swoim posłannictwie, pomimo trudności i niezrozumienia ,trwa w popieraniu wiary chrześcijan którzy, jak ksiądz Bosko, wzywają Wspomożycielkę. Ks. Antonio Fernandez César SDB (Corhogo-Republika Wybrzeża Kości Słoniowej) rozważając o pomyśle Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki u Księdza Bosko zwrócił szczególną uwagę, że ona polega na pewnej obecności, która zaprasza do bycia misjonarzami młodzieży i która pobudza do świętości. Eucharystia zamknięcia (Kongresu)była pod przewodnictwem Arcybiskupa z Bobo-Dioulasso. Monsignore Paul Y. Quédraogo,

Który okazał radość z powodu wydarzenia wręczenia mu daru figury Wspomożycielki.

HONDURAS – Sobota 10 sierpnia, tak się działo w Instytucie Świętego Michała i pod przewodnictwem Ks. Miguel Zamora, pierwsze spotkanie grup Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki z Tegucigalpa: to z centrum Św. Jana Bosko i to z parafii Maryi Wspomożycielki. Spotkanie zaprogramowane przez koordynatorów dwóch grup, Franciszka Mendez i Carmen z Cordova, tak się to działo we wspomnieniu Nelly Maradiaga, jednej członkini, którą Pan powołał do siebie ubiegłego lutego. W spotkaniu współuczestniczyły projekty i działalność odnośnych grup, tak rozwinęły się pewne dynamiki przez popieranie wzajemnego poznania i został rozwinięty temat odnoszący się do osobistego Projektu życia.

VENEZUELA: XXIV ZGROMADZENIE I XXV SPOTKANIE KRAJOWE

Odbyły się one w dniach od 16 do 18 sierpnia, w centrum Casa di Nazaret, Via el Jarillo,(Miranda), z udziałem około 100 członków , XXIV Zgromadzenie i XXV Krajowe Spotkanie Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki z Wenezueli. Spotkanie zostało zwołane przez ks. Luis Azzalini, krajowego animatora duchowego, i uzgodnione przez Radę Krajową: S. Ingrid Gonzālez, Przewodniczącą, S. Lucy Matamaros, Sekretarkę, Lic. Antonio Valdéz , Tesoriere, S. Elizabeth z Tamary, Radca Duszpasterstwa Powołaniowego, S. Flor z Rivas, Radca Duszpasterstwa Liturgicznego i S. Cristina z Diaz, radca Duszpasterstwa Socjalnego. Każda grupa przekazała sprawozdania roczne obecnych grup współuczestniczących dzieląc się osiągniętymi wynikami i napotkanymi trudnościami, poza przedstawieniem sprawozdania rocznego ze strony Rady Krajowej. Zostało przedstawiona, ze strony ks. José Maria Estébanez, Delegata dla Rodziny Salezjańskiej, Karta tożsamości charyzmatycznej Rodziny Salezjańskiej. W ten sposób uwydatniono poparcie dla prośby o dołączenie informacji do Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki w Konstytucjach Salezjańskich z powodu przyszłej Kapituły Generalnej, poza kampanią 200X200, promowanej przez Księdza Generała Pascual Chavez , dla pobudzenia uczestnictwa 200 młodocianych z każdej inspektorii w związku z dwustuleciem urodzin Księdza Bosko w roku 2015. Razem z drugim sprawozdaniem , pod redakcją teologa Guillermo Dominguez, przyjrzano się przedstawieniu Encyklik „Lumen fidei”(Światło wiary). Na końcu rozwinięto temat Rady Krajowej Zgromadzeń Świeckich”: ”Nauka społeczna Kościoła. Świadomość i kształtowanie świeckich: nasze działanie w społeczeństwie”, przedstawiony przez S. Cristina Ramirez, radcę Duszpasterstwa Socjalnego. Chwilą wielkiego wzruszenia było przekazanie, jednemu narzeczonemu, tablicy ku pamięci S. Mélida z Gallardo, która była członkinią Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki przez więcej jak 40 lat, Sekretarką Krajowego Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki przez 6 lat a która wróciła do domu Ojca na początku roku, zostawiając po sobie wspomnienie niezapomnianej przyjaciółki i siostry wytrwałej w Stowarzyszeniu. W spotkaniu byli także wybrani Środków przekazu społecznego na poziomie krajowym: Roberth z Dolorita, Petare i Sra, Chiquinquira Rodriguez z Saria. Spotkanie zakończyło się w niedzielę 18 z Eucharystią celebrowaną przez Ks. Azzalini, składając dziękczynienie Panu za owocność spotkania, w świadomości, że mimo trudności postępuje się w drodze prowadzeni ręką Maryi Wspomożycielki.

GŁÓWNE STOWARZYSZENIE CZCICIELI MARYI WSPOMOŻYCIELKI – ĆWICZENIA DUCHOWNE RODZIN „Walka duchowa”. I to jest temat formacyjny, który towarzyszył Ćwiczeniom duchownym par i rodzin Stowarzyszenia Maryi Wspomożycielki Wiernych, pogłębiany w dwóch turnusach od 5 do 17 sierpnia 2013 roku, z udziałem ponad 80 rodzin, w czarującym otoczeniu alpejskim Pracharbon(Valle d’Aosta). Plan ćwiczeń przedstawiony i kierowany przez Pierluigi Cameroni rozwinął następujące treści: 1. Jakob człowiek, który walczy z Bogiem i doświadczenie ojców pustyni. 2. Jeremiasz w zatargu z Bogiem i nauczanie Św. Franciszka Salezego o cnotach. 3. Jezus wzorem walki i asceza miłości w „Małej drodze” Św. Tereski od Dzieciątka Jezus 4. Uczeń i wąska brama oraz świadectwo Laury Vikuny. Temat walki duchowej, przedstawiony w świetle życia i świadectwa świętych, poruszył serce uczestników i wywołał drogi pojednania, poprzez oczyszczenie serca i wyzwolenie od uzależnień, od fałszu i uraz, i zobowiązanie do odnowy wyboru Boga. Podczas każdego tygodnia są odnawiane obietnice chrztu i przed Eucharystią zostało dokonane poświęcenie rodzin Najświętszemu Sercu Jezusowemu, Józefowi i Maryi i Świętemu Michałowi Archaniołowi. W tych dniach Maryja odnowiła znaczenie członkostwa i zapał licznych rodzin Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki poprzez kontrolę i ożywienie lokalnych grup rodzin( Genua, Val Chisone, Chieri, Valle d’Aosta…)przez spotkanie spotkaniem miesięcznym(modlitwa różańcowa, formacja, gościnność). Jest interesującym faktem, że różni małżonkowie i ojcowie pytali jak można rozpoznać obecność Maryi w życiu własnym, w jakiej okoliczności utrzymuje się prawdziwa pobożność do Maryi i jak rozumieć czy się jest prawdziwymi członkami Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki. Także dla Młodzieżowego Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki dwa tygodnie były chwilą wielkiej łaski. Różni młodzi, z przewodnikiem dwóch par Durighello Sergio e Cecilia e Ricauda Davide e Chiara, związali się z animacją chłopców i dzieci najmniejszych i wspólnie rozważali znaczenie współuczestnictwa w Stowarzyszeniu Czcicieli Maryi Wspomożycielki. Potrzebę przebycia dróg formacyjnych z towarzyszącymi i zaplanowanymi. Doświadczenie współuczestnictwa pomiędzy rodzinami i parami młodzieży spowodowało doświadczenie piękna wspólnoty i wzajemnego wsparcia wśród różnych powołań w kościelnej jedności. Ksiądz Roberto Carelli, Pan Lucca Tullio, przewodniczący Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki i pewne pary, Siostra Marilena Balcet FMA harmonizowali i kontynuowali doświadczenie, które widziało współuczestnictwo niemal 400 osób i dokonywali badań piękna wiary i radości wzrastania wspólnego pod macierzyńskim spojrzeniem Wspomożycielki.

16 lipca, wspomnienie Dziewicy z Karmelu, ks. Pierluigi przedstawił Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki Radzie Generalnej Córek Maryi Wspomożycielki i 16 nowej inspektorce w Castelgandolfo.

BENY TAPIA ARROYO : wspominamy z uczuciem i wdzięcznością tę członkinię i przewodniczącą przez 18 lat Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki z Salamanki(Hiszpania), którą Pan wezwał do siebie 14 czerwca 2013 roku. Wielka czcicielka i prawdziwa córka Wspomożycielki, niewiasta dobroci i zgody, gorliwa w apostolacie, w zakresie kulturalnym i socjalnym, poświęcona misjom i powołaniom.

Visit Nr.